Get Adobe Flash player

ธงประจำชาติ

 

          ธงชาติบรูไน ลักษณะของธงชาติมีพื้นสีเหลือง โดยมีแถบสีขาว และสีดำ พาดตามแนวทแยงมุมจากด้านคันธงจรดปลายธง ซึ่งแถบสีขาวอยู่ด้านบน แถบสีดำอยู่ด้านล่าง ขณะที่กลางธงนั้น มีตราแผ่นดินของบรูไนประทับอยู่ ซึ่งสีต่าง ๆ มีความหมาย ดังนี้

          สีเหลือง หมายถึง กษัตริย์

          สีขาว และสีดำ หมายถึง มุขมนตรี

          สาเหตุที่ธงชาติบรูไนใช้สีเหลืองสื่อถึงกษัตริย์นั้น เนื่องจากธงประจำพระองค์ของสุลต่านแห่งบรูไน ใช้ธงพื้นสีเหลือง

ตราแผ่นดิน

        ความหมาย ใช้เครื่องหมายอย่างเดียวกับที่ปรากฏในธงชาติบรูไน เริ่มใช้เมื่อพ.ศ. 2475 ประกอบด้วยสัญลักษณ์ 5 อย่าง คือ  ราชธวัช (ธง) พระกลด (ร่ม) ปีกนก 4 ขน มือสองข้าง และซีกวงเดือนหรือพระจันทร์เสี้ยว ภายในวงเดือนซึ่งหงายขึ้นนั้น มีข้อความภาษาอาหรับจารึกไว้ ซึ่งแปลความได้ว่า "น้อมรับใช้ตามแนวทางของพระอัลเลาะห์เสมอ" ("Always in service with God's guidance") เบื้องล่างสุดมีแพรแถบจารึกชื่อประเทศไว้ว่า บรูไนดารุสซาลาม (มาเลย์: بروناي دار السلام) แปลว่า นครแห่งสันติ ราชธวัช (Bendera) และพระกลด (Payang Ubor-Ubor) หมายถึง สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งบรูไนดารุสซาลาม (ของทั้งสองสิ่งนี้ นับเป็นเครื่องราชกกุธภัณฑ์ตามคติบรูไน) ปีกนก 4 ขน (Sayap) หมายถึง การพิทักษ์ความยุติธรรม ความสงบ ความเจริญ และสันติสุขของชาติ มือสองข้างที่ชูขึ้น (Tangan หรือ Kimhap) หมายถึง หน้าที่ของรัฐบาลที่จะยกระดับความมั่งคั่ง สันติสุข และความวัฒนาถาวรให้เจริญรุ่งเรืองสืบไป ซีกวงเดือนหงาย (Bulan) หมายถึง ศาสนาอิสลาม อันเป็นศาสนาประจำชาติ


ชื่อทางการ : เนการา บรูไน ดารุสซาลาม (Negara Brunei Darussalam) แปลว่า ดินแดนแห่งความสงบสุข

 

ที่ตั้ง :            ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะบอร์นียว (ละติจูดที่ 5 เหนือเส้นศูนย์สูตร)

                     แบ่งเป็นสี่เขต คือ เขต Brunei-Muara  เขต Belait  เขต Temburong  และเขต Tutong

พื้นที่ :            5,765 ตารางกิโลเมตร โดยพื้นที่ร้อยละ 70 เป็นป่าไม้เขตร้อน

เมืองหลวง :    บันดาร์ เสรี เบกาวัน (Bandar Seri Begawan)

ประชากร :    370,00 คน (2548) ประกอบด้วย มาเลย์ (66%) จีน (11%) และอื่น ๆ (23%)

                      มีอัตราการเพิ่มของประชากรปีละ 2 %

ภูมิอากาศ :    อากาศโดยทั่วไปค่อนข้างร้อนชื้น มีปริมาณฝนตกค่อนข้างมาก อุณหภูมิเฉลี่ย 28 องศาเซลเซียส

ภาษา :           ภาษามาเลย์ (Malay หรือ Bahasa Melayu) เป็นภาษาราชการ รองลงมาเป็นภาษาอังกฤษและภาษาจีน

ศาสนา :       ศาสนาประจําชาติ คือ ศาสนาอิสลาม (67%) ศาสนาอื่น ๆ ได้แก่ ศาสนาพุทธ (13%) ศาสนาคริสต์ (10%) และฮินดู


สกุลเงิน :     ดอลลาร์บรูไน (Brunei Dollar : BND)

                    อัตราแลกเปลี่ยนประมาณ (ซื้อ) 22.9 บาท/ 1 ดอลลาร์บรูไน

                     (ขาย) 23.5 บาท/ 1 ดอลลาร์บรูไน (มกราคม 2552)

                     (ค่าเงินบรูไนมีความมั่นคงและใช้อัตราแลกเปลี่ยนเดียวกับเงินสิงคโปร์)

                     (และสามารถใช้เงินสิงคโปร์ในบรูไนได้ทั่วไป)

ระบบการปกครอง : สมบูรณาญาสิทธิราชย์ โดยมีสมเด็จพระราชาธิบดีฮัจญี ฮัสซานัลโบลเกียห์ มูอิซซัดดิน วัดเดาละห์ (His Majesty

                                Sultan Haji  Hassanal Bolkiah Mu’izzaddin Waddaulah) ทรง เป็นองค์พระประมุขของประเทศ

                                ตั้งแต่วันที่ 5 ตุลาคม 2510 รัฐธรรมนูญฉบับวันที่ 1 มกราคม 2527 กําหนดให้สมเด็จพระราชาธิบดีทรงเป็นอธิปัตย์

                                คือ เป็นทั้งประมุขและนายกรัฐมนตรี  สมเด็จพระราชาธิบดีองค์ปัจจุบันยังทรงดํารงตําแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวง

                                กลาโหม และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังด้วย ทั้งนี้ นายกรัฐมนตรีจะต้องเป็นชาวบรูไนฯ เชื้อสายมาเลย์โดยกําเนิด

                                และจะต้องนับถือศาสนาอิสลามนิกายสุหนี่      


ดอกไม้ประจำชาติ : ดอกซิมปอร์ (Simpor) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ดอกส้านชะวา (Dillenia) (เป็นดอกไม้ประจำชาติของบรูไน ดารุสซาลาม)

        ดอกไม้ประจำท้องถิ่นบรูไน ที่มีกลีบขนาดใหญ่สีเหลือง หากบานเต็มที่แล้วกลีบดอกจะมีลักษณะคล้ายร่ม พบเห็นได้ตามแม่น้ำทั่วไปของบรูไน มีสรรพคุณช่วยรักษาบาดแผล หากใครแวะไปเยือนบรูไน จะพบเห็นได้จากธนบัตรใบละ 1 ดอลลาร์ ของประเทศบรูไน และในงานศิลปะพื้นเมืองอีกด้วย

เครื่องแต่งกายประจำชาติ 

        หญิง : สวมเสื้อคลุมยาว ที่เรียกว่า บาจูกูรง” ใส่กระโปรงมอดชิด และสวมฮิญาบ” ผ้าคลุมศีรษะสำหรับหญิงอิสลาม
        ชาย  : สวมเสื้อคลุมยาว ที่เรียกว่า บาจูกูรง” ใส่กระโปรงมอดชิด และสวมฮิญาบ” ผ้าคลุมศีรษะสำหรับหญิงอิสลาม

ศิลปวัฒนธรรมและประเพณี

        บรูไนมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับมาเลเซียและอินโดนีเซียมาก มีวัฒนธรรม ประเพณี ภาษา และการแต่งกายที่คล้ายคลึงกัน รวมทั้งยังมีวัฒนธรรมที่ได้รับอิทธิพลจากศาสนาอิสลามด้วย เช่น สตรีชาวบรูไนจะแต่งตัวมิดชิด และจะไม่ยื่นมือให้ผู้ชายจับมือทักทาย เป็นต้น

 


สถานที่ท่องเที่ยว : หมู่บ้านริมน้ำ, บรูไนมิวเซียม

 

หมู่บ้านริมน้ำ

 

บรูไนมิวเซียม

 อาหารประจำชาติ : อัมบูยัต (Ambuyat)

        อัมบูยัต (Ambuyat) เป็นอาหารยอดนิยมของบรูไน มีลักษณะเด่นอยู่ที่ตัวแป้งจะเหนียวข้นคล้ายข้าวต้ม หรือโจ๊ก โดยมีแป้งสาคูเป็นส่วนผสมหลัก ตัวแป้งอัมบูยัตเอง ไม่มีรสชาติ แต่ความอร่อยจะอยู่ที่การจิ้มกับซอสผลไม้ที่มีรสเปรี้ยว นอกจากนี้ยังมีเครื่องเคียงอีก 2-3 ชนิด เช่น ผักสด เนื้อห่อใบตองย่าง หรือเนื้อทอด  ทั้งนี้ การรับประทานอัมบูยัตให้ได้รสชาติ ต้องรับประทานตอนร้อน ๆ จึงจะดีที่สุด

วันชาติ 23 กุมภาพันธ์

วันที่เป็นสมาชิกอาเซียน 7 มกราคม พ.ศ. 2527
 
บรูไนกับประชาคมอาเซียน
 
        บรูไนพยายามสร้างแรงจูงใจในการลงทุนจากต่างประเทศ โดยการจัดตั้งกระทรวงพลังงานขึ้นใหม่เพื่อทำหน้าที่ดูแลและพัฒนาทรัพยากรธรรมชาติด้านพลังงาน และเปิดโอกาสให้ภาคธุรกิจที่มีความชำนาญแม้ไม่ได้เป็นมุสลิมเข้ามาดำรงตำแหน่งในคณะรัฐมนตรีได้ เพื่อพัฒนาภาคเศรษฐกิจให้แข่งขันกับประเทศอื่นได้
 
ความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับบรูไน
 
        ไทยสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตกับบรูไน เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2527โดยมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันมาตลอด โดยเฉพาะในระดับราชวงศ์ และเป็นพันธมิตรกันทั้งในกรอบอาเซียนและสหประชาชาติ และมีความร่วมมือกับไทย ทั้งการทหาร การค้า แรงงาน วิชาการ การท่องเที่ยว และวัฒนธรรม การลงทุนสำคัญของบรูไนในไทย คือ การร่วมกันจัดตั้งกองทุนร่วมที่ชื่อว่า “กองทุนไทยทวีทุน” และลงทุนใน โครงการเอเพ็กซ์ เซอร์คิต (ไทยแลนด์) จำกัด ซึ่งเป็นธุรกิจจัดจำหน่ายแผงวงจรไฟฟ้าที่ลงทุนภายใต้ BOI (คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนของไทย) รวมทั้งร่วมมือกันจัดกิจกรรม Thailand Festival 2003 เพื่อแลกเปลี่ยนศิลปวัฒนธรรม โดยนำคณะนาฏศิลป์ไทยไปเปิดการแสดงที่ประเทศบรูไนในวาระฉลองครบรอบ 20 ปีของการสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูต

ลักษณะทางภูมิศาสตร์

        บรูไนมีพื้นที่ประมาณ 5,765 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ บนเกาะบอร์เนียว ในทะเลจีนใต้
 
“ภูมิประเทศ” 
 
        ประกอบด้วยพื้นที่สองส่วนที่ไม่ติดกัน โดยพื้นที่ด้านตะวันตก มีประชากร97% ส่วนพื้นที่ด้านตะวันออกซึ่งเป็นภูเขา มีประชากรเพียง 10,000 คน สำหรับพื้นที่ชายฝั่งทางด้านเหนือของบรูไน ติดกับทะเลจีนใต้ ส่วนพรมแดนทางบกที่เหลือทั้งหมดถูกล้อมรอบด้วยรัฐซาราวักประเทศมาเลเซีย
 
ประวัติของประเทศ
 
        • ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 – 16 บรูไนมีอำนาจและชื่อเสียงทางด้านการค้า และครอบครองอาณาเขตส่วนใหญ่ในเกาะบอร์เนียวและส่วนหนึ่งของหมู่เกาะซูลุ
 
        • เดิมสิงคโปร์เป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า เทมาเส็ก (Temasek) หรือ ทูมาสิก (Tumasik) มีกษัตริย์เป็นผู้ปกครองต่อมาเมื่อสเปนและฮอลันดาแผ่อำนาจเข้ามาในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ บรูไนก็เสียดินแดนและเสื่อมอำนาจลง
 
        • ใน พ.ศ. 2449 บรูไนได้ลงนามสนธิสัญญายินยอมเป็นรัฐในอารักขาของอังกฤษ เพราะเกรงว่าจะต้องเสียดินแดนไป และหลังจากนั้นไม่นานบรูไนก็สำรวจพบน้ำมันและก๊าซธรรมชาติที่เมืองเซรีอา ทำให้บรูไนเป็นประเทศที่มีฐานะมั่งคั่ง
 
        • ใน พ.ศ. 2505 พรรคประชาชนบอร์เนียวได้รับชัยชนะอย่างท่วมท้นจากการเลือกตั้ง แต่ถูกกีดกันไม่ให้จัดตั้งรัฐบาล จึงมีความพยายามที่จะยึดอำนาจจากสุลต่านแต่ไม่สำเร็จ รัฐบาลของสุลต่านจึงประกาศกฎอัยการศึก โดยต่ออายุประกาศทุกๆ 2 ปี เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
 
        • บรูไนได้รับเอกราช เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2527 หลังจากอยู่ภายใต้อารักขาของอังกฤษมานานถึง 95 ปี